Stellantis نیز در مسیر مشابهی قرار دارد، با Opel/Vauxhall Vivaro Hydrogen و Movano Hydrogen، که دومی اولین خود را در نمایشگاه حمل و نقل IAA در هانوفر در اوایل سال جاری انجام داد.
ویوارو برد 248 مایلی دارد و از ترکیب هیبریدی از پیل سوختی هیدروژنی 45 کیلوواتی و باتری کششی یون لیتیوم 10.5 کیلووات ساعتی شارژ می شود.
سه مخزن زیرزمینی می توانند تا 4.4 کیلوگرم هیدروژن فشرده را ذخیره کنند تا ون را از طریق موتور محرک الکتریکی 134 اسب بخاری آن تامین کند.
برد مووانو 310 مایل است. نیرو از یک موتور الکتریکی 148 اسب بخاری با گشتاور 302 پوند فوت است و پیل سوختی هیدروژنی با یک باتری لیتیوم یونی 11 کیلووات ساعت کار می کند.
در مجموع، Stellantis دارای هشت نسخه سلول سوختی هیدروژنی از وانت های سایز متوسط، از Opel/Vauxhall، Citroën، Fiat و Peugeot خواهد بود.
فناوری پیل سوختی هیدروژنی بخشی از یک بازی طولانی است که توسط سازندگانی انجام می شود که در طول سال ها تجربه زیادی در آن به دست آورده اند.
Stellantis (به طور خاص، Opel) بیش از 20 سال است که در این مورد است. مالک قبلی اوپل، جنرال موتورز، یکی از اولین خودروهای پیل سوختی هیدروژنی، Electrovan را در سال 1966 توسعه داد.
در سال 2000 اوپل Zafira HydroGen1 را به نمایش گذاشت که به ذخیره هیدروژن مایع متکی بود. در آن روزهای اولیه، تمرکز بر تلاش برای توسعه سیستم های پیل سوختی بود که بتواند پاسخ گذرای مشابهی را به یک موتور احتراقی ارائه دهد.
پیل های سوختی هیدروژنی در بهترین حالت خود جریان ثابتی از انرژی الکتریکی را ارائه می دهند و در افزایش ناگهانی قدرت ایده آل نیستند.
اما در اوایل توسعه آنها، هدف این بود که از هزینه و پیچیدگی اضافی یک باتری هیبریدی یا فوق خازن جلوگیری شود تا تقویت مورد نیاز برای شتاب گیری یا عقب نشینی را فراهم کند.
در نهایت، و با توسعه باتری نیز، رویکرد آشکار ترکیب این دو فناوری بود.
بعد از HydroGen1 نسخه های HydroGen2 و 3 آمدند. سپس GM/Opel HydroGen4 برای اولین بار در نمایشگاه فرانکفورت در سال 2007 بر اساس Chevrolet Equinox SUV به نمایش درآمد.
در آن زمان، فناوری به سطحی مشابه با آنچه امروز دیده می شود، با سیستم سلول سوختی به اضافه باتری و ذخیره سازی هیدروژن فشرده 700 بار رسیده بود.
در حالی که امروزه تمرکز فناوری پیل سوختی به سمت کامیونهای سنگین معطوف شده است، Stellantis ادعا میکند که اولین کسی بوده که ونهای سایز متوسط را به تولید رسانده است.
از آنجا، زمانی که وسایل نقلیه تجاری راه را برای توسعه شبکه ایستگاه های سوخت هیدروژن هموار کنند، تنها یک بازگشت کوتاه به خودروهای سواری خواهد بود.
منبع:autocar
